Σχολαστικισμός

Οι πρώτες απόπειρες πραγματικής φιλοσοφικοθρησκευτικής έρευνας στη Δύση, μετά την πτώση του αρχαίου πολιτισμού, έγιναν μόλις κατά τον 9o αι., μέσα στα πλαίσια της καρολίγγειας αναγέννησης.

scolar Ο σημαντικότερος πνευματικός καρπός της περιόδου αυτής – και στην πραγματικότητα, ένα από τα σημαντικότερα θεωρητικά έργα όλου του Μεσαίωνα – είναι το De divisione naturae του Ιωάννη Σκώτου Εριγένη. Αλλά μετά την καρολίγγεια εποχή η θεωρητική προσπάθεια ατόνησε, παρόλο που αναδείχτηκαν λόγιοι σαν το Γερβέρτο του Ωριγιάκ και το Φουλβέρτο της Σαρτρ.

Συνέχεια

O Γουλιέλμος του Όκαμ και ο όψιμος Σχολαστικισμός

Τα τελευταία χρόνια του Μεσαίωνα (από το 14ο αιώνα περίπου) ήταν περίοδος κρίσης, όχι μόνο όσον αφορά τις οικονομικές και τις κοινωνικές εξελίξεις, αλλά και τη σχέση θεολογίας και φιλοσοφίας. H αντίθεση ανάμεσα τους γινόταν όλο και πιο σαφής, και η σύνθεση τους με τον τρόπο του Θωμά Ακινάτη όλο και πιο ανέφικτη.

Crusaders Στα τέλη του 13ου αιώνα, η φιλοσοφική θεολογία με την έννοια της σύνθεσης που πέτυχε ο Θωμάς Ακινάτης αντιμετωπιζόταν όλο και περισσότερο ως απειλή για την εξ αποκαλύψεως θεολογία. Αφού επανεξέτασε τον Ιερό Αυγουστίνο, ο Ντουνς Σκότους (ένας από τους σημαντικότερους φιλόσοφους του Ύστερου Μεσαίωνα) διαχώρισε εντελώς τη θεολογία από τη φιλοσοφία.

Συνέχεια

Η ένωση θεολογίας και φιλοσοφίας στο Μεσαίωνα

H μεσαιωνική φιλοσοφία συνίσταται κυρίως στην ένωση φιλοσοφίας και θεολογίας, καθώς βασίστηκε στο χριστιανικό δόγμα, το οποίο έπρεπε να υποστηρίξει και να θέσει κάποιες λογικές βάσεις.

scolarΈνα από τα κύρια θέματα της μεσαιωνικής φιλοσοφίας ήταν, επομένως, το ερώτημα της σχέσης ανάμεσα στην πίστη και στη γνώση, καθώς και η σχετική προσπάθεια να ξεπεραστεί η κατά τα φαινόμενα ασυμβίβαστη διαφορά ανάμεσα στην εξ αποκαλύψεως αλήθεια και στη φιλοσοφική ενόραση.

Συνέχεια